-Ηρθε το φιπόνωρο; με ρώτησες κάποτε.
-Φθι-νο-πω-ρο, αγάπη μου, σε διόρθωσα εγώ.
-Ναι, ήρθε το θινόπωρο; με ξαναρωτησες.
-Ηρθε.
-Ωχ και γιατί δεν μου το ‘πες;
-Δεν έτυχε, μωρό μου.
-Και πως το ξέρουμε ότι ήρθε σίγουρα ;
-Να, κοίτα τα δέντρα έχουν ρίξει τα φύλλα τους, εμείς φοράμε ζακέτες, ο παππούς μαζεύει ακτινίδια και κάστανα, βρέχει πιο συχνά και φυσάει.
-Μ’ αρεσει το φιπονωρο.
-Φθινόπωρο αγάπη μου. Φθι-νο-πω-ρο.

-Μ’ αρεσει το θινόπωρο. Το αγαπάω.
-Και σε μένα αρέσει, ψυχή μου.

Και τώρα που μεγάλωσες και που έμαθες να το λες σωστά και να το γράφεις ακόμα σωστότερα με τα φ και τα θ ,τα ω και τα ο,
τώρα -αν με ρωτήσει κανείς- θα του πω πως η αγαπημένη μου εποχή θα ‘ναι πάντα το φιπόνωρο.

#φθινόπωρο #φιπόνωρο #παιδί