Ο Σαμ Και ο Ντέιβ Σκάβουν Μια Τρύπα από τους Mac Barnett και Jon Klassen

IMG_20181017_094045

Κοιτάξτε τι όμορφο θησαυρό βρήκαμε στην τοπική βιβλιοθήκη! Και δεν χρειάστηκε καν να σκάψουμε μια τρύπα, ήταν εκεί και μας περίμενε κάτω από το γράμμα Β καθώς ο Mac Barnett έγραψε μια όμορφη ιστορία και ο Jon Klassen επιμελήθηκε την εικονογράφηση με έναν έξοχο τρόπο. Στα ελληνικά το παραμύθι Ο Σαμ Και ο Ντέιβ Σκάβουν Μια Τρύπα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κόκκινο από αρχές Μαρτίου 2018 σε μετάφραση του Γιώργου Κουραβέλου. (Και παρακαλώ να λείπουν τα σχόλια για τα σκονισμένα μου αγγλικά παράθυρα, είναι η βρωμιά από το σκάψιμο των ηρώων).

Ο Σαμ και ο Ντέιβ ξεκίνησαν να ανακαλύψουν κάτι θεαματικό σκάβοντας μια τρύπα στον κήπο ένα πρωινό μιας Δευτέρας. Έπειτα από κάποια ώρα και καθώς δεν είχαν καμία τύχη, αποφάσισαν να αλλάξουν κατεύθυνση αλλά και πάλι τίποτα. Στη συνέχεια, σκέφτηκαν ότι εάν χωριστούν θα έχουν πιο πολλές πιθανότητες να βρουν κάποιο θησαυρό. Σύντομα όμως, τελειώνουν τα μπισκότα τους όπως και το σοκολατούχο γάλα και αποκοιμούνται. Άραγε τι θα συμβεί; Θα βρούν το κάτι θεαματικό που αναζητούν;

Μια όμορφη ιστορία με εκπληκτικό τέλος ανοιχτό σε πολλαπλές ερμηνείες και ένα κείμενο που συνοδεύεται από ήσυχες αλλά τρομερά δυνατές, σε αποχρώσεις μπέζ-καφέ, εικόνες. Ο Barnett έχει δηλώσει “…κάθε βιβλίο είναι μια συζήτηση μεταξύ του ανθρώπου ή των ανθρώπων που το δημιουργούν και του αναγνώστη. Κάθε μορφή τέχνης είναι συζήτηση μεταξύ του δημιουργού και του αναγνώστη και κάποιες τέτοιες συζητήσεις απαιτούν λίγα πράγματα παραπάνω από τους ακροατές από ότι άλλες (συζητήσεις). ” [1] Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2014 και έχει λάβει πληθώρα βραβείων μεταξύ των οποίων το Caldecott Honor 2015 και το Guardian best book 2014.

Spoiler alert: Τι πραγματικά συνέβη; Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι επρόκειτο για όνειρο, ότι ο Σαμ και ο Ντέιβ δεν έσκαψαν και τόσο βαθιά και ότι ίσως πήραν έναν υπνάκο στην αυλή του σπιτιού τους. Κάποιος άλλος θα επεσήμανε τις διαφορές των εικόνων στην πρώτη και την τελευταία σελίδα μιας και η μηλιά γίνεται πλέον αχλαδιά, η κόκκινη τουλίπα αντικαθιστάται από μία μπλέ μαργαρίτα και το ανεμοδούρι στην σκεπή αντί για μεταλλικό κόκκορα έχει πλέον μια πάπια. Μήπως, λοιπόν, δεν έπεστρεψαν σπίτι αλλά σε ένα παράλληλο κόσμο;

Οι Barnett και Klassen , πιστεύω, υπαινίσσονται οτι το ταξίδι είναι αυτό που έχει σημασία κα το πράττουν με έναν γλυκό τρόπο αποφεύγοντας διδακτισμούς και δασκαλίστικα κέιμενα. Επομένως, πολλοί αναγνώστες θα δουν ότι πρόκειται για μια ιστορία όπου στη διαδρομή της οι ήρωες μεγαλώνουν, αλλάζουν οπτικές και τρόπο που αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Βγαίνουν διαφορετικοί άνθρωποι από ότι όταν ξεκίνησαν αυτήν την αποστολή. Οι δύο ήρωες αλλάζουν πορεία ενώ βρίσκονται συνεχώς λίγα εκατοστά μακριά από θησαυρούς. Ωστόσο μια προσεκτικότερη ματιά αποκαλύπτει ότι καθώς προχωρούν σκάβοντας, μπορεί να περνάνε ξυστά από θαμμένα διαμάντια αλλά αυτά κάθε φορά είναι πιο μεγάλα. Ακόμη και αν δεν βρούν κάνενα θησαυρό, είναι σημαντικό να συνεχίσουν τη διαδρομή- αυτή θα είναι η ανταμοιβή τους. Μου έφερε στο νου τους γνωστούς στίχους του Καβάφη¨Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.”

 

[1] https://www.goodreadswithronna.com/2014/10/14/qa-with-mac-barnett-jon-klassen-sam-dave-dig-a-hole-plus-giveaway/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s